We gaan naar Wales

Beste vrienden, Vandaag gaat we zo langzamerhand weer richting Hull, voor de boot naar Rotterdam. We hebben erg genoten van Wales, hoewel we slechts ongeveer een half procent gezien hebben wat er te zien is. De mensen zijn vriendelijk en behulpzaam, overigens net als de Engelsen. Toch geeft dat vleugje Keltische cultuur, te beginnen met de taal, net dat beetje exotisch gevoel. De geschiedenis van Wales is roerig, rijk en lang, en zeer de moeite waard om eens extra in te duiken. Maar goed, we rijden nu een heel stuk door Engeland richting Derby, waar we Kedleston Hall gaan bezoeken.  Kedleston Hall is het thuishonk van de familie de Curzon, die vanuit Normandië was meegekomen met Willem de Veroveraar in de 11-de eeuw. Oude Engelse adel dus.  En het 'de' is reeds lang verdwenen.  De huidige Hall dateert van midden achttiende eeuw en is vooral bedoeld om bezoekers te imponeren. Nou, dat lukt moeiteloos. Het is wel kielekiele of we de openingstijd halen: vanwege technische we...

Beste vrienden,  Aan het eind van de achttiende eeuw kwam in Midden-Engeland en Wales een grootscheepse industrialisatie op gang: de Industriële Revolutie.  In de buurt waren genoeg bodemschatten voorhanden: kolen, ijzererts, koper, kalksteen (voor cement) en zelfs goud. Er werden fabrieken gebouwd die een keur van producten op de markt brachten die voorheen met noeste huisvlijt moesten worden geproduceerd. Een mooi voorbeeld is de katoenindustrie, die overigens nu in andere continenten is gevestigd.  De vraag naar ijzer voor het maken van machines en stoommachines explodeerde, en op vele plekken in Wales ontstonden hoogovens om ruw ijzer te fabriceren. Eén ervan werd in 1795 geopend bij het riviertje de Clydach: Clydach Ironworks. Hier werd tot rond 1860 ijzer gemaakt, blijkbaar was het daarna niet meer lonend op deze plek. De hoogovens zijn in ruïnevorm nog te bezichtigen, maar wij houden van ruïnes.  Er was een netwerk van paardetrammetjes om het ruwe materiaal aa...

Beste vrienden,  Vandaag hoppen we even de grens over naar Engeland, net genoeg om Ross-on-Wye te bereiken. Dat is een knollig marktplaatsje aan de rivier de Wye, en een perfect doel om een luie zondag door te brengen. We parkeren heel leep even buiten het centrum, waar een gratis parkeerterreintje is.  Het stadje is oud en gezellig, naast het marktgebouw uit de zeventiende eeuw is een kleine fair aan de gang, en er zijn veel gebreide mailbox toppings te bewonderen. Dat is een Engelse rage die uit aan het groeien is tot een kunstvorm. Er zijn ook onnoemelijk veel bric-a-brac winkeltjes, het kost ons moeite, maar we houden ons in, en kopen niets. De beroemdste plaatselijke figuur is 'Man of Ross' John Kyrle (1637-1724). Hij was rijk en filantroop, en heeft een fortuin besteed voor het welzijn van de bewoners van Ross.  Hij liet onder andere het stadsparkje 'The Prospect' aanleggen, vanwaar je ook nu nog prachtig over de rivier kan uitkijken. Verder plantte hij eigenhandi...

Beste vrienden, Wat gaan we vandaag eens doen? Er is regen voorspeld, dus we kiezen voor het Roman Legionary Museum in Caerleon, en dit blijkt een driedubbele voltreffer. Keizer Claudius beval in de eerste eeuw na Christus de verovering van Brittanica, en stuurde een flink aantal Romeinse legioenen om de klus te klaren. Het dorpje Caerleon was rond 80 AD het toneel van de Romeinse invasie in Wales.  Het tweede legioen van Augustus (Leg II Aug) bouwde hier midden in een bos (handig, zoveel hout) een garnizoensplaats. De Siluren, de plaatselijke Keltisch stam, hadden hier geen weerwoord tegen. Het Castrum was enorm groot, had ruimte voor 6.000 Romeinse legionairs en had prachtig versierde en verwarmde baden: frigadarium, tepidarium en een caldarium. En een buitenbad. Daarvan is een gedeelte opgegraven, plus een gedeelte van het badhuis.  De rest ligt onder het moderne Caerleon. Het museum herbergt een ware schat aan opgegraven artefacten uit het Romeinse castrum, en is qua groot...