Kedleston Hall & Ravenscroft B&B

Beste vrienden,

Vandaag gaat we zo langzamerhand weer richting Hull, voor de boot naar Rotterdam. We hebben erg genoten van Wales, hoewel we slechts ongeveer een half procent gezien hebben wat er te zien is. De mensen zijn vriendelijk en behulpzaam, overigens net als de Engelsen. Toch geeft dat vleugje Keltische cultuur, te beginnen met de taal, net dat beetje exotisch gevoel. De geschiedenis van Wales is roerig, rijk en lang, en zeer de moeite waard om eens extra in te duiken. Maar goed, we rijden nu een heel stuk door Engeland richting Derby, waar we Kedleston Hall gaan bezoeken. 

Kedleston Hall is het thuishonk van de familie de Curzon, die vanuit Normandië was meegekomen met Willem de Veroveraar in de 11-de eeuw. Oude Engelse adel dus. En het 'de' is reeds lang verdwenen. 

De huidige Hall dateert van midden achttiende eeuw en is vooral bedoeld om bezoekers te imponeren. Nou, dat lukt moeiteloos. Het is wel kielekiele of we de openingstijd halen: vanwege technische werkzaamheden gaat de toegang tot de Hall om 13:00 uur dicht, en we moeten onderweg lang achter een traag speciaal transport blijven hangen, dat alle twee de rijbanen bezet houdt. Het lukt, zij het met minuten speling. We skippen het registreren in het visitor's centre, maar we mogen toch naar binnen. De prachtige koepel is geïnspireerd op het antieke Pantheon in Rome.

We paraderen door de prachtige stijlkamers met volop referentie naar de antieke oudheid. Het was in rijke kringen gebruikelijk om de zoon des huizes aan het einde van de adolescentie op 'Italian tour' te sturen. En een bezoek aan de Kedlestonnetjes was een goede voorbereiding.

De grote hall lijkt wel een Romeinse tempel, en is helemaal gereed voor het Diwali feest, dat over enkele dagen plaats gaat vinden. Diwali is een hindoeïstisch festival, dat de overwinning van het licht op het donker viert, en het goed op het slechte. We komen net te vroeg, maar de versieringen met bloemen en kaarsjes liggen al klaar.  Hier en daar maken we een praatje met de zaalwachten, allemaal vrijwilligers. Hun ogen gaan glimmen als je ze een vraag stelt, en dan komt er altijd een interessant verhaal. 

De beroemde Peacock dress (pauwenjurk) van Lady Curzon uit 1903 is helaas in restauratie, maar het schilderij uit die tijd geeft een aardige impressie. George Nathanial Curzon (1859-1925), markies van Kedleston, schopte het tot viceroy (onderkoning) van India. Het museum in de onderbouw van de Hall is afgestampt met souvenirs van zijn reizen door Azië. 

De tuinen bij Kedleston Hall zijn de moeite waard, ook omdat het onweerstaanbaar lekker weer is. En er is free seating.

In de nabijgelegen Church of all Saints kun je de monumenten van vele Curzon voorvaderen bewonderen, van terug tot heel diep in de middeleeuwen tot heden.  

We rijden door naar Mansfield, dat vrij dichtbij Hull ligt, en dichtbij de boot naar Rotterdam. We checken in in Ravenscroft B&B, dat is gevestigd in een statige villa. De ontvangst is allerhartelijkst, en we slapen voor één nachtje in een praalbed. Morgen hebben we nog een dagje Engeland, en slapen we op de boot. Dat wordt weer hutje-aan-mutje in een hutje.   

Beste vrienden, bedankt voor het lezen van dit blog, en tot een volgende keer maar weer. De laatste afleverig moet ik op de boot tikken, en of ik die door de boord-wifi heen krijg, dat is maar afwachten, dus, eventueel tot donderdag!