Hardwick Hall en een happy birthday

Beste vrienden, 

Na een uitgebreid ontbijt babbelen we nog even genoegelijk met onze gastvrouw op Ravenscroft, en nemen daarna hartelijk afscheid. We lopen nog even door de prachtige vertrekken. Het is niet ieders smaak, maar ons kan het zeker bekoren. Het gaat tienen voor haar regenen in onze Booking-dot-com review. 

Niet heel toevallig ligt Hardwick Hall vlakbij ons laatste logeeradres. Nadat we de toegangspoort ingedraaid zijn, moeten we nog kilometers door glooiende weiden afleggen voor we op het parkeerterrein staan. We verzilveren voor de laatste keer ons 14-daags National Trust abonnement, en constateren dat we hiermee vette spekkopers zijn. Hardwick Hall is een paleis uit de tijd van Elizabeth I, zo tegen het eind van de zestiende eeuw. De buitenkant is 'More glass than Wall', wat ook het National Trust motto van Hardwick is. En inderdaad, de ramen zijn enorm, en zorgen binnen voor een aangename lichtinval. 

De ontstaansgeschiedenis van de Hall is intrigerend. De bouw vond plaats op instigatie van Elizabeth Hardwick in de jaren 1580. Zij had een bewogen leven; ze kwam voort uit de lagere adel van Engeland, trouwde vier keer en overleefde al haar echtgenoten. Met elke echtgenoot klom ze een paar treetjes op de adellijke ladder. Haar laatste echtgenoot, George Talbot was erg rijk maar werd ook erg gek, zodat het huwelijk strandde. Elizabet Talbot, zoals ze nu heette, en countess of Shrewsbury, werd Chatsworth House uitgezet en keerde noodgedwongen terug naar het huis uit haar jeugd, Hardwick. 

Totdat  echtgenoot vier overleed, zij erfde toen al zijn bezittingen en was ze opeens de rijkste vrouw in Engeland, op de koningin na. Toen liet ze het huidige Hardwick Hall voor zichzelf neerzetten, pal naast het oude Hardwick Hall. Het was een echt show-paleis, kosten nog moeite werden gespaard. Ze werd liefkozend Bess of Hardwick genoemd. Het interieur van Hardwick Hall is sinds de dagen van Bess vrijwel  onveranderd gebleven, en dat is echt heel bijzonder. Wat ook heel bijzonder is, dat de hele Hall vol hangt met Vlaamse muurtapijten uit die tijd.

De National Trust heeft jaren en jaren gestoken in restauratie en consolidatie van die tapijten. En zo constateren we dat we onbewust het allerbeste voor het laatst hebben bewaard. De verzameling tapijten is uniek in de wereld. En ook de tuinen rond Hardwick Hall mogen er zijn, dat is de verdienste van de myriaden vrijwilligers die hier dagelijks rondlopen. 

De ligusterheggen die het vergezicht op de weiden omlijsten, zijn netjes bijgeknipt, behalve de bovenkant, want daar mogen ze nog wat hoger groeien. 

We nemen nog even een kijkje in de oude Hall, maar die is danig in verval geraakt. Wel zijn er nog de resten van rijke versiering te zien, met op de achtergrond het golvende Engelse landschap.

Met spijt in het hart mennen we onze trouwe schicht over de M1 richting Hull, naar King George's Dock. Het is tijd om in te schepen. Het was weer een mooi verblijf in good old England, en vanaf nu moeten we zeggen: good old UK. Engeland en Wales, maar ook Noord-Ierland en Schotland, het is allemaal prachtig. 

Voor iedereen die mij feliciteerde met mijn verjaardag, via welk gremium dan ook, erg bedankt! En voor wie het niet wist, of niet kon weten, ik heb vandaag mijn badge 'Route 66' ontvangen. Ook ontving een ik wijze raad, die ik zeer ter harte zal nemen. Tot ziens allemaal!