Penhryn Castle en Llanfairpwllgwyngyll

Beste vrienden, 

Het is vandaag de dag van de vloeibare zonneschijn, het meest voorkomende en onvermijdelijke weertype hier in het Verenigd Koninkrijk. We hadden ons hierop al voorbereid door ruim regenkleding en paraplu's in onze kofferbak te kieperen, en tevoren alternatieve binnenhuiselijke activiteiten te verkennen.

Vandaar dat we meteen een plan hebben klaarliggen: We gaan weer wat National Trust properties bezichtigen. De National Trust beheert de schatkamer van en voor alle Engelsen: een netwerk van honderden historische gebouwen en interessante plekken. Als je als aankomend markies het bezit van je vader erft, en je kan de successierechten niet meer ophoesten, of het middeleeuwse dak lekt wel heel erg, dan is overdracht aan de National Trust een mooie en eervolle oplossing. Net als alle Engelsen, Schotten en Welshmen zijn wij dol op de National Trust. Vele gepensioneerden zijn vrijwilliger bij het runnen van de vele bezittingen. Ze zijn altijd in voor een praatje over 'hun' huis. En als je een 2-weeks abonnement neemt, is het als bezoeker allemaal erg te betalen. National Trust, een rijk bezit.   

Richard Pennant had een groot fortuin vergaard met suikerrietplantages in Jamaica, en met de Penhryn leisteen mijn. Nabij Bangor liet hij rond 1800 Penhryn Castle verrijzen, en wel op de plek die sinds de middeleeuwen bebouwd was. 

Het is een enorm middeleeuws kasteel, maar natuurlijk volledig nep. Maar dat doet niets af aan de grande grandeur. Lokale steenhouwers hebben tien jaar gewerkt alleen al aan het pontificale trappenhuis. Hoe groot moet je ego zijn om zoiets voor jezelf te bouwen? Maar goed, het is nu publiek bezit. 

Hoe groot en duur ook, er is altijd kans op van die irritante lekkages. Die potjes en pannetjes kan ik me nog herinneren van toen ik een klein jongetje was: ze stonden her en der in de huiskamer als het flink regende. 

De ongetwijfeld dure collectie schilderijen aan de wanden bevat ook een heuse Canaletto: zicht op de rivier de Thames bij Westminster. En de Victoriaanse keukens zijn een lust voor het oog. Groot genoeg voor het bereiden van reusachtige diners.

In  het kleine spoorwegmuseumpje, gewijd aan het spoorvervoer van en naar de leisteengroeve is deze grappige railfiets te bewonderen. De opzichter gebruikte deze om naar zijn werk te komen, en ondertussen de conditie van de rails in de gaten te houden. 

's Middags rijden we naar Anglesey peninsula (dat is: schiereiland), waar zich Plass Nywedd House bevindt, het huis van de markiezen van Anglesey. 

Het ligt nabij het plaatsje Llanfairpwllgwyngyll, wat een afkorting is van Llanfairpwllgwyngyllgogerychwyrndrobwllllantysiliogogogoch, en dat betekent Parochie van de Heilige Maria in het dal van de witte hazelaar bij de snelle maalstroom en de parochie van de Heilige Tysilio bij de rode grot. Als je dat uitspreekt in het Welsh, is het of er een kippebotje in je keel is blijven steken, en je probeert 112 aan de lijn te krijgen, maar dat is mijn persoonlijke mening. Hier is Marca een schilderij van haar naamgenoot Anthony van Dijk aan het bewonderen. Deze schilder is in Engeland veel beroemder dan in Nederland.

De beroemdste markies van Anglesey is de eerste, Henry William Paget, die samen met Wellington vocht in de slag bij Waterloo. Helaas verloor hij hierbij een been, wat hem niet verhinderde heel oud te worden en veel te wandelen. Hier een portret van zijn jongere broer Berkeley, van de hand van Thomas Lawrence, de beroemdste portretschilder van zijn tijd.

De schilder Rex Whistler maakte voor de familie Paget in de jaren negentien dertig een fabelachtig mooi (en groot) panorama schilderij. Ik zou het zo mee willen nemen, maar het is simpelweg te groot: de oppervlakte is dat van een riant appartement. Whistler zou nog een keer terugkomen om het schilderij helemaal af te maken. Helaas sneuvelde hij tijdens de invasie van Normandië in 1944. Maar nog steeds ligt zijn sigaretje te smeulen in een hoekje van het schilderij. 

In de namiddag checken we in in de Tre-Ysgawen Hall & Spa, een plechtig en antiek buiten, van alle gemakken voorzien.